Home

www.larkenclub.com


Geschiedenis Lark

Ontstaan Larkenclub

Overzicht Larken

Evenementen

Ingezonden

Contact
 

 


Oudega 2007
18 augustus  

Dagen van te voren waren de families De Jong en De Haas druk in de weer met het voorbereiden van het zeilen op de Oudgaaster Brekken met Larken en Pramen. De Larken (fries voor Leeuwerik) worden weer bijeen gedreven. Dagen van te voren klinkt de lokroep, “Kom je ook. Kom je ook”. 

Rijdend met de Lark achter de auto, richting de Brekken wordt de koers naar de Oudegaaster Brekken per mobile tamtam doorgeseind.   

Vrijdagmiddag streken de eerste Larken neer in Oudega. Bij Jachtwerf Bootsma werden vrijdagavond de eerste Larken waargenomen. Onder de bezielende leiding van dhr. Bootsma zijn een aantal larken in  hun element los gelaten. Zaterdag morgen arriveerde de rest van de zwerm van 11 larken.  

Bij een kop koffie in de plaatselijke uitspanning “De Trije Doarpen” werd de wedstrijd uit de doeken gedaan. In niet te verstaan fries werd door de plaatselijke wedstrijd commissie iets gezegd. Wát zal de niet-Friezen een eeuwig raadsel blijven. De wind verwachting was 4-3 uit het Zuiden. Logischerwijze zou dan de Zuid-route moeten worden gevaren. Ergens zou gestart moeten worden. Na twee rondjes zou ergens een finishlijn moeten zijn. Er zal in drie groepen worden gestart. Als eerste de oude pramen (pramen waar de platen nog met nietjes aan elkaar zitten). Dan de nieuwe pramen (waar de platen aan elkaar gebakken zijn) en dan de larken (waar de plankjes aan elkaar getimmerd zijn). De grote pramen moesten drie rondjes en de kleine larkjes mochten maar twee rondjes.  

Om 11 uur klonk het eerste schot vanaf een boot, hetgeen verried waar het startpunt was. Bij het volgende schot hadden alle pramen zich bij de boot verzameld. Bij het derde schot begonnen de oude pramen aan hun drie rondjes langs de boeien. Een klein half uur later mochten ook de larken aan hun rondjes beginnen. Een paar zeilden alsof hun leven er van af hing als ze niet als eerste de finishlijn zouden vinden. Anderen hadden besloten een tourtochtje te zeilen langs de gele en oranje boeien die her en der op het meer te vinden waren. Wonder boven wonder zaten de Pramen en Larken elkaar nauwelijks in het vaarwater tijdens de speurtocht langs de boeien. Waren de boeien al nauwelijks te zien, gaan anderen er ook nog eens vóór varen. Als een praam een lark voorbij stoof, verdween menig voordek onder water. Had een lark er een keer de wind lekker in de zeilen staan, komt er zo’n praam aan stuiven en weg is de wind. Maar ook de turbulentie achter de zeilen van de pramen zorgde voor een pirrouet en andere buitelingen van de larken.

Bij een stevige 4 en het door de pramen opgezweepte water hadden een paar larken de neiging verder als duikboot door het leven te willen gaan. Na 135 keer water over het dek te hebben zien spoelen, moest een lark halverwege de tweede ronde de rondgang langs de boeien staken. Andere zeilers hebben na twee rondjes de finishlijn niet kunnen vinden. De ene had wel 53 en de andere zelfs 137 keer om zich heen gekeken, maar geen finishlijn. Maar gelukkig, er waren nog een aantal zeilers die wel de finish-lijn konden vinden, alhoewel een van hen dit pas ontdekte nadat hij de derde rondgang langs de boeien bijna had voltooid. Dit zou ook met opzet kunnen zijn gedaan, want diegenen die als eersten over de finish-lijn gingen mochten als beloning een party tent opbouwen.

In de middagpauze lagen 11 Larken gebroederlijk bij elkaar in een klein hoekje dat was vrijgelaten door de Pramen. Tegen 2 uur mochten we weer twee rondjes achter de Pramen aan zeilen. De wind was een beetje gaan liggen, maar was toch nog sterk genoeg om 1 van de larken om te blazen. Alhoewel, het was niet alleen het werk van de wind. Boei nummer 5 heeft zijn deel bijgedragen om het zeil plat op het water te krijgen. Op sleeptouw genomen door twee gemotoriseerde opgeblazen boten, is deze lark Linéa recta op huis aan gegaan. De overige 10 Larken hebben hun rondgang langs de boeien kunnen voltooien.  

Nu had de commissie een paar spelregels bedacht. Degene die als eerste de finishlijn had gevonden kreeg maar 1 punt. De volgende mocht zich verheugen op wel twee punten. En de gene die als laatste de finish kreeg de meeste punten. En als je twee keer de finish had gevonden werden de punten bij elkaar opgeteld. Hoe meer punten des te beter.  

Een aantal Larken waren nog niet koud over de finish of ze zochten hun warme plekje op de boottrailers weer op. Anderen hadden moeite hun element te verlaten, en zwierven dagen later nog over de Oudegaaster Brekken. De plaatselijke botenman beweerde ‘s zondags 3 larken te hebben gezien, een ander 135 en er was zelfs iemand die beweerde 139 larken voorbij te hebben zien varen. Maar dit zullen we maar als een sterk verhaal beschouwen. 

Nadat de meeste larken weer op de trailers stonden, was het “Eel en Ale” in de party tent, verzorgd door de familie De Haas. Een honderd tal Praamzeilers en een paar Lark kapiteins deden zich tegoed aan aal, zoute haring en bier. De aal en haring zorgden al snel voor het nodige visserslatijn. Larken stoven de pramen voorbij. Sommige  praamzeilers meenden te hebben gezien dat larken ook onderwater kunnen zeilen en dan als eerste de finishlijn passeren. En wonder boven wonder bleven dit jaar de 133 sigaren droog.

Allen waren gelukkig dat de larken en pramen goed met elkaar konden opschieten. Slechts een paar larken zaten de pramen in het vaarwater. Soms was 94 keer schreeuwen uit een larkje genoeg om een grote praam een omweg te laten maken, Maar veelal maakten de Larkjes dat ze weg kwamen. 

De dag werd afgesloten daar waar het was begonnen, in De Drie Dorpen (Nederlands voor “De Trije Doarpen”). De uitslag van de Larken werd bekend gemaakt. Als eerste mochten die Kapiteins met de meeste punten hun medaille in ontvangst nemen. Als laatste mochten drie kapiteins, Elzenga, Kuyer en Klaver, die elk maar vier punten had verzameld, hun medaille in ontvangst nemen. Tevens kregen ze nog een flesje met een of ander Fries watertje. Waarschijnlijk een toverdrank om ze te helpen de volgende keer wat meer punten bij elkaar te sprokkelen.  

Na afloop van de prijsuitreiking begon voor de larken de vogeltrek naar hun overwinteringoord, om hopelijk in het voorjaar in grote getale weer neer te strijken in de watertjes van Noord Nederland.

Jack Brans

terug naar boven